Niezgłoszenie darowizny do urzędu skarbowego może prowadzić do nałożenia sankcji pieniężnych w wysokości nawet 20 proc. wartości darowizny. Otrzymanie podarunku o wysokiej wartości w wielu przypadkach wiąże się nie tylko z koniecznością odprowadzenia podatku, ale również dopełnienia innych obowiązków, w tym sporządzenia umowy w formie aktu notarialnego.

Kto i kiedy zgłasza darowiznę?

Polskie prawo wyróżnia cztery rodzaje darowizny – pieniądze, nieruchomości, ruchomości i prawa. W przypadku nieruchomości konieczne jest sporządzenie umowy przekazania darowizny w formie aktu notarialnego. Wtedy też obowiązek zgłoszenia darowizny spada na notariusza, który dopełnić musi do 7 dnia następnego miesiąca po miesiącu, w którym sporządzono umowę. Natomiast w pozostałych rodzajach skorzystanie z usług notariusza jest zalecane, ale nie jest konieczne. Należy jednak pamiętać, że nawet ustna umowa jest wiążąca. Jeśli umowa nie jest zawierana u notariusza, zgłoszenie darowizny do urzędu skarbowego leży po stronie obdarowanego. Ma na to miesiąc wtedy, kiedy jest zobowiązany odprowadzić podatek oraz 6 miesięcy kiedy nie spoczywa na nim taki obowiązek.

Kiedy trzeba zapłacić podatek od darowizny?

Wysokość podatku do zapłacenia oraz sama konieczność uiszczenia opłaty związane są z tym, od kogo pochodzi darowizna oraz jaka jest jej wartość. Zwolnieni z podatku od darowizn są ci, którzy otrzymali prezent od małżonka, rodziców, rodzeństwa, dziecka, dziadków, pradziadków, wnuków, prawnuków, pasierbów, macochy lub ojczyma. Osoby te należą do grupy 0, która wyodrębniona została z i grupy podatkowej, do której zaliczają się teściowie, synowe i zięciowie. Jeśli umowa podpisana jest u notariusza podatek opłaca się przy jej podpisaniu. Natomiast w przypadku umów zawartych poza notariuszem, opłatę należy uiścić w ciągu 14 dni od otrzymania decyzji z urzędu skarbowego po złożeniu formularza SD-3. Urząd skarbowy umożliwia wykonanie przelewu internetowego na wskazaną w decyzji kwotę.